Here I go again… day dreaming what would I become the other way around. Hahaha, kasalanan ito ng recent Licensure Examination for Teachers (LET) results, hehe. Wala lang, nainggit lang nang konti.
I am very fond of teaching as a profession. In fact, I indicated Elementary Education as my second choice of degree program on universities that I applied to. Medyo iba sa CS. Kelan lang naman kasi ako na-introduce formally sa computers, 3rd year high school. Sa tingin ko kasi nakakatuwang magturo. Syempre, pipiliin kong subjects Math or Science.
Parang ang sarap ng feeling or yung accomplishment na you share a part of your knowledge sa mga students mo. Haha. At masaya ding gumawa ng teaching aids (props) para maging cool ang pagtuturo. Syempre, di lahat masaya, alam ko nakakapagod din yun. Andyan yung lesson plan, exam checking, computation of grades, etc.
Nalulungkot din ako pag may napapanood akong documentaries tungkol sa kakulangan ng teachers dito sa Pilipinas. At syempre, nakakahanga din yung mga teachers na nagtuturol sa mga remote areas.
Kanina nga pinanood ko yung ‘Freedom Writers’. Wala lang, haha. Astig yung determination ng teacher dito na magampanan yung role nya asa teacher.
Speaking of frustrations, una kong nagustuhan eh Fine Arts. Bata pa ako nun, mga grade four. At malay ko ba kung ano talaga ang Fine Arts. Basta that time, eh adik ako with a Calligraphy book. Ginagaya ko yung mga trip ko doon na “font” styles. Ngayon naman, naisip ko bakit di ko naisip dati yung Architecture. Hay…
Enough of this. Bukas, balik na naman ako sa software development.